Wskazówki dotyczące uprawy

Co to jest etiolacja? Naprawianie roślin z problemami etiolacji


Być może nie słyszałeś o nadwątlenie wcześniej, ale możemy się założyć, że w pewnym momencie napotkaliście to, zwłaszcza w przypadku roślin doniczkowych.

Etiolacja nie jest chorobą, ale stanem spowodowanym niedostatecznym światłem.

Może wpływać na każdą roślinę kochającą słońce, a także rośliny kochające cień w odpowiednich okolicznościach.

Termin etiolat (ee-tee-uh-leyt) pochodzi z języka francuskiego étiolé, czyli „blanszować”. Rzeczywiście, proces celowego wywoływania etiolacji w warzywach ogrodowych jest znany jako blanszowanie.

Efekt nie jest jednak tak pożądany w Twoim ogrodzie kwiatowym.

Należy zauważyć, że etiolacja występuje naturalnie w roślinach podczas kiełkowania oraz gdy są pokryte liśćmi lub innymi odpadkami.

Staje się problemem tylko wtedy, gdy etiolacja dotyka rośliny dorosłe lub kwitnące, gdzie blady kolor, mniej liści i słabe łodygi mogą prowadzić do chorób lub uszkodzeń.

Co to jest etiolacja?

Nazwa tego stanu odnosi się do etioplastów. Tkanka roślinna zawiera chlorofil, który przekształca światło słoneczne w pokarm dla rośliny. Kiedy światło słoneczne jest niewystarczające, zamiast tkanki zawierającej chlorofil (lub jego brak) rozwijają się etioplasty lub ułożone w stos błony tylakoidów.

Etioplast (lub plastyd) jest tworzony jako produkt uboczny auksyny i może ewoluować w chloroplasty w procesie zwanym deetiolacją (lub zazielenieniem).

Auksyna, hormon roślinny, kontroluje, jak długo rośnie łodyga. Jest wytwarzany na końcu i przemieszcza się w dół, dyfundując po drodze. Auksyny odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu bocznym pąkom i innym ważnym funkcjom.

Gdy obecne jest światło, auksyny będą również stymulować pompy protonowe, które z kolei zwiększają kwasowość ścian komórkowych. Powoduje to aktywację enzymu znanego jako ekspansyna, który osłabia ścianę komórkową i umożliwia jej ekspansję.

Kaktusy i sukulenty rosnące w pomieszczeniach rosnących w warunkach słabego oświetlenia mogą cierpieć z powodu etiolacji.

Jakie szkody to powoduje?

Etiolacja nie uszkadza bezpośrednio rośliny. Jednak znacząco wpływa na wygląd rośliny i czyni ją bardziej podatną na uszkodzenia z innych źródeł.

Jedną z obaw jest to, jak etiolacja wpływa na łodygę. Dotknięte łodygi stają się wrzecionowate (lub długonogie), wydają się długie, cienkie i mają blady kolor. To sprawia, że ​​są bardziej podatne na pękanie, zwłaszcza gdy ściany komórkowe są osłabione przez ekspansynę.

Nie jest to tak problematyczne dla sadzonek, które przechodzą proces deetiolacji, gdy kiełek osiągnie światło słoneczne.

Innym objawem jest pojawienie się bladych, rzadkich liści z powodu wydłużonych międzywęźli. Chorobliwie blady żółtawo-biały kolor jest znany jako chloroza i wynika z braku obecności chlorofilu.

Bez wystarczającej ilości chlorofilu roślina staje się bardziej zależna od składników odżywczych gleby i z czasem staje się niedożywiona.

Oczywiście ten nieatrakcyjny wygląd może sygnalizować znacznie większe ryzyko zarażenia się chorobami dorosłych roślin lub ich zabicia z powodu wszelkich inwazji, które mogą wystąpić.

Niższy stan zdrowia może skutkować mniej poważnymi infestacjami zabijającymi roślinę lub zmniejszoną odpornością na zmiany temperatury.

Jak kontrolować etoliację?

Należy pamiętać, że etiolacja to normalna reakcja biologiczna roślin pomagająca im dotrzeć do światła słonecznego. W normalnych okolicznościach nasiono wykiełkuje i naturalnie odetioluje po przebiciu się przez ziemię.

Jednak może okazać się konieczna pomoc roślinom, które cierpią z powodu etiolacji.

Deetiolacja, znana również jako zazielenienie, to odwrócenie etiolowanej rośliny, która osiągnęła odpowiednie oświetlenie. Podobnie jak w przypadku etiolacji, odwrócenie jest regulowane przez substancje chemiczne, w tym przypadku przez pigmenty fotoreceptorowe znane jako fitochrom A, fitochrom B i kryptochrom.

Pigmenty te są nieaktywne pod nieobecność światła, ale stają się coraz bardziej wrażliwe, gdy wchodzą w większy kontakt ze światłem. Fitochromy reagują na światło czerwone, a kryptochromy na światło niebieskie.

W rezultacie etioplasty rozwiną się w chloroplasty i zaczną wytwarzać chlorofil. Wytwarzanie ekspansyny ustanie, umożliwiając wydłużonej komórce roślinnej odzyskanie sił i powrót do normalnego kształtu. Przywrócenie chlorofilu doprowadzi również do zdrowej, zielonej rośliny.

Kiedy zobaczysz w ogrodzie wytrawione rośliny, spróbuj określić, co zakłóca ich źródło światła. Usuń wszelkie zanieczyszczenia, takie jak ściółka z liści i przerzedź wszystkie sąsiednie rośliny, które blokują dostęp do światła słonecznego.

W wielu przypadkach młodsza roślina będzie w stanie po prostu wyrosnąć z takich przeszkód i naturalnie usunie etiol, ale dorosłe rośliny mogą potrzebować twojej pomocy.